Ağladım ağladım yaşım bitmedi,
Bu çileye bu derde ömrüm yetmedi,
Mesut koymuşlar şirin adımı belki,
Gözlerim mutlu mesut bir gün görmedi.

Kırıldı hayallerim kalmadı bir nebze umut,
Perişan günlerimde kayboldu gitti hudut,
Çocukluğum gençliğim harcandı gitti,
Ömrümce gün görmedim kapkara bir bulut.

Bırak dokunma sakın, değme saçlarıma,
Yaz gününde lapa lapa kar yağar dallarıma,
Herkes ak giyerken bana düştü zifiri kara,
Bir ses veren olmadı göklere ulaşan feryadıma.

Ben yandım, kalmadı bende bir tutam can,
Nasıl zalim ve kanlı bir yermiş bu zalım han,
Geldim geleli gülmedi yüzüm işlerim hep ters,
Doğduğuma bin pişmanım dertli anamdan.

Harap Mesut virane olmuş bak yıkılıyor,
Dert içinde boğulmuş kanlı yaş akıtıyor,
Şiirlere döküyor kanını gün görmemiş ki hiç,
Ömür böyle olunca tatlı candan da bıkılıyor.