Hepsi Buumulmadık vakitlerde merdiven basamağıdır karanlığın içinden sıyrılan flu hayat ki istemsiz çıkar karşına yepyeni yaratıcılığıyla say ki yüreği eşeleyen kekremsi acılar varoluşun umarsız suskusu zoraki kabulleniş nefese musallat coğrafyanın arlanmaz ke(a)derindendir kadim lehçelerin yarı uyanık başkaldırısı savurgan dokunulmazlığın bugünkü meçhuliyetindendir tuz buz olmaya can atarken aynalar kolsuz kalırken kapılar aşsız kalırken çocuklar nehirlerin billur sızısı buğulanır buğulanır ayın kalbine usul usul kanar işte böylesi vakitlerde uçmayı erteler turnalar bulutların çatık kaşları göğün gösterişli alacasınndan uzaklaşır ağaçlara abanır ağıtların zılgıtı ah ki yetimliğini susturur türküler sazın telleri şahlanır şahlanır... ey sen ey titreyen aşk sevinin serinkanlılığıyla aş içinde geberen tüm korkuları hepsi bu hepsi bu H. Korkmaz, År 18/24 Sthlm |
Bilir ki kaybolmaz.
Üstüme çok geldiler.
Sustum sustum içime.
Sonra dedim, beyler attığınız temel doğru temel değil.
O gün bu gün.
Susuyorlar.
Sen söyle diyorlar.
Çok saygımla Üstadım
Çok saygımla