Ruhum sığmıyor bedenime,
Kaynıyor öfke volkanları yüreğimde,
Kaçırdığım fırsatlar mı?
Göğüslediğim yangınlar mı?
Olmamışlar,
Olamamışlar mı yoksa,
Bu kadar yangının içindeki çiğliğim?
Zira hamdım,
O kadar yandım,
Hala da yanmaktayım
Ama çiğ kaldım.

Yanlış anladım her defasında,
Yanlış anlaşıldığımı sandığım gibi.
Halbuki hiç anlaşılmamışım,
Çünkü hiç dinlenilmemiş,
Hiç dinlenememiş,
Lanetlenmiş kalmışım.
Ama aldanmışım
Kanmışım çokça insanlara,
İnsanların süslü laflarına,
Ve yalanlarına.

Olur olmaz gelen ağlama isteği,
Sonra önüne gelene sığınma talebi,
Sarılmak özlemi sık sık,
Böyle bir adam değildim halbuki.
Burnumun direği sızlıyor
Ve iman tahtamda bir derin bir çatlak.
İhtiyarlık mı bu,
Usanmışlık mı
Yoksa yepyeni alışık olmadığım bir ahlak.

Koşmak istiyorum bilinmeze,
Obez bedenimle,
Kırık kanatlarımla uçmak gökyüzüne,
Yıldızlara dokunmak belki,
Ben sabit bir faniydim halbuki,
Yalnız duyguların yegane hamisi.