NEREDEN NEREYE

Rusların matruşka bebeği gibi,
Açtıkça küçülür ümidim benim.
Harmanda bir saman öbeği gibi,
Kesilip biçilir ümidim benim

Ruhumdan çalınır ömür çeklerim,
Geriye konulsun diye beklerim.
Çıkarır bölerim, üste eklerim,
Ortaya saçılır ümidim benim.

Domates isterim çürük verirler,
Şeftali isterim, erik verirler,
Tavuk isteyince ferik verirler,
İtilip kakılır ümidim benim.

Başımın üstünde zemheri eser,
Kasap kuzu diye, eşeği keser,
Pişmedi deyince, bir sene küser,
Nalına takılır ümidim benim.

Araba alırım, yolda dökülür,
Daha oturmadan koltuk sökülür,
Toz değse üstüne, sacı bükülür,
Tampona çakılır ümidim benim.

Çorbayı bulurum, kaşığım olmaz,
Kaşığı bulurum, katığım olmaz,
Ceryan borcum yoktur, ışığım olmaz,
Arsızca yakılır ümidim benim.

Manava girerim, fiyatlar artar,
Kalfa dört okkayı, beş diye tartar,
Ey Rabbim bizleri, bu halden kurtar,
Beynimden sökülür ümidim benim.

Temmuzda girdiğim sular buz olur,
Çayıma attığım şeker tuz olur,
Bana yokuş olan, ele düz olur,
Yerlere dökülür ümidim benim.

Çarşıya çıkarım, param çalınır,
Hırsızı bulurum, hırsız alınır.
Böyle bir dünyada nasıl kalınır?
Toprağa sokulur ümidim benim.

YAŞAR ÖZKAN
10 Ağustos 2024
Safranbolu