Şu eski dünyaya doydum arkadaş,
Bir daha dönüş yok artık maziye.
Gökler dürülecek, kalmayacak taş,
Herşey dönüşecek yeni hizaya.

Hazırlanın sona, başlangıç yakın,
Hesaplaş hayatla, zaaflardan kaç.
Dünyanın haline şöyle bir bakın;
Aç’ı tok mu gördün, yoksa tok mu aç?

Mayası tutanlar zevku safâda,
Otoyollar dolu, uçaklar dolu.
Bazısının hâlâ aklı havada,
Denizden çıkmıyor evlisi, dulu.

Yakışır haspaya yırtık pantolon,
Gâvurun modası dinden ileri.
Bir de otolarda gümleyen kolon,
Hepsi ekonomik birer gösteri.

Manipilasyon psikolojisi,
Şer güçlerin sazı; durmaz çalarlar.
Saz belli, söz belli, çalan hangisi;
Kimler yıllar yılı yalı yalarlar?

Geçti yıllar, fakir yine çaresiz,
Domates, patates, soğan uçuşta.
Pazarlardan çıkılmıyor yarasız,
Ekmek el yakacak belli ki kışta.

İmdat et Allah’ım, rahmeyle bize,
Tek İlah, tek Vekil sadece Sen’sin.
Zeval verme mazlum milletimize ;
Kudret, çare Sen’de; acze yetensin...

06.10.2018 (ARŞİV)
Fatih-İST.
Enver Özçağlayan