Bazen
Telefona bile
Bakmak gelmez ya
İçinizden
Ya da yazıya dökülmek

Yok mu insanın
Seyyah edebileceği
Başka dallar
Olur, elbette dersen
Bazen başka bir odakta olursun
Bazen dağılırken,
Sıyrılır bir başka sefer

O lütuf nerden gelirse
O rota, yön ne tarafa dönerse

Bazen siyah beyaz
Çok eski
Fotoğraflar gösterimi
Bir yolculuğu
Çevirirken
Perdeler, ekranda
Mekan, manzara neresi
Zaman yüzyılı aşkın belki
Öyle bir zoomla
Dar, kısa bir noktadan başlar da
Kare ve sahneler
Öyle bir dolanır, genişler, uzar
Öyle yapılar, sokak ve şehirler
Öyle simalar
Bazen arada, bir ya da birkaçı
Göz göze gelmiş
Takılmış objektife
Öyle derindir bakışı
Zamandan azade
İnsanı büyüler o seyir
Artık varlığı olmayanlarındır
Ama ordalar bilirsin


Sonra öyle anlatış
Öyle bir sefer name
Seni mest eder
Bir tekneye konan
Kitreye
Fırçalardan damlayan
Renkli
Katreler olmak istersin
Hiçbir zaman
Bir değeriyle
Aynı olmayan
Sonsuz bir yolculuk
Varlığın zuhuru
Bir ebedi sanat dinlersin
Gözlersin
Dalıp, kaybolup gidersin
O izi düşen
Yansıyan kağıttan
Kimi bir hat’ta yarenlik eder
Kimi arka planda
Kimi bir çerçeve olur

Artık bir süreden sonra
Senin elinde olmayan
Bir eser oluşur
O renklerin dağılan, çekilen
Dalgalanan
Yayılan, kendi sınırlarını
Yarattığı,
Sınırsız bir aynada
Bir Ebru olursun
Ebruli bir Temaşa