kağıtlarda kaldı ormanlar
bir dağ selvisi uzunluğu rüzgârlar
hiçbir şeyliğimize koşuyoruz sabah akşam
kumlara yatarak bir gözyaşı içimliğinde
gülüp ağlayarak


yıllar içinde biriktirdiğimiz bir şey yok
boş hayaller ve kuru umutlardan başka
kederle sevişmişliğimiz acıyla yıkanmışlığımız
arada bir kaygısızlığımız boşa kürek çeken
sarhoşluğumuz var


uzayıp gidiyoruz işte
birbirimize dokunmadan karın ağrılarımızı
bastıra bastıra


toprağın verimsiz dölsüz rahminde
tohum tutmayan insanlığımızı çekiştire çekiştire
feleğe kadere söve söve çekip gidiyoruz işte
ağaçları kemiren mutlu çekirgeler gibi


denizi kurumuş martılar gibi
boş arayışlar içinde susuzluğumuzu yüzümüze çarpıp çarpıp
mahzun bir çocuk gibi annesiz vatansız bir bulut gibi
geçmişimize el sallayıp
gidiyoruz işte


köpükten kabadayılığımıza kıs kıs gülen sahipsizliğimize
kırgın notlar düşerek...


............



ayşe uçar
14072024
03:54