Esen her rüzgârda seni kokladım
Gülşenlerde güller seni kıskandı
Hayalin geceden günden sakladım
Aşka düşen haller seni kıskandı.

Uykuya dalmaya korkan gözlerim
Sukuta gömülü titrek sözlerim
Hasretle bükülen yorgun dizlerim
Canlanmayan küller seni kıskandı.

Hazanda yapraktım savruldum sensiz
Çöllerde Mecnun’dum kavruldum sensiz
Gökte bir turnaydım vuruldum sensiz
Tutunduğum eller seni kıskandı.

Masallar lâl oldu tüm devler cüce
Kâinat ağladı gittiğin gece
Kör kurşuna döndü dillerde hece
Efsane tüm çöller seni kıskandı.

Gökleri ağlatan bir hüzün vardı
Bütün mevsimlerde gül yüzün vardı
Kulaklarda hâlâ son sözün vardı
Gözyaşından seller seni kıskandı.

Kâinat sevdama mezardan dardı
Gömdümde her yeri beyaz gül sardı
Bu aşkın ne başı ne sonu vardı
Gelinlerde teller seni kıskandı.

Kıskandı o masum nur bakışını
Kıskandı kor olup aşk yakışını
Kıskandı saçına gül takışını
Bülbüllerde diller seni kıskandı.


Leyla Usta