Geçmişten çık yanıma gel
yıkılsın aramızda kelimelerden yapılmış engel
düşüyoruz birlikte o dipsiz kuyuya gelmiyor dibi
yaşamak değil bu can çekişmek gibi...

Gel gel çık hatıralardan
hepsi ölü hepsi mefta ses vermiyor eski radyolar
burdasın burdasın işte bak güneş tepelerin üstünden
ay ağaçların arasından parıldar...

Kavak ağaçlarının hışırtısını dinle
hafızanda bülbüller güller olsun
kelebekler rengarenk bahar dallarına konsun
kendi haline bırak geçmişin albümlerinde kalsın...

Kötü hatıralar kadar güzelleri de acıtır içimizi
hasretle sızlar zaman zaman burnun direği
yine de bugün de güzel bak bu güne
Allah yaşa diye sana bir şans verdi yine...

İnsanı mahfeden yaşadıkları değil
yaşanılanlara verilen tepkiler
utandırmalar mahcup edilmeler
sırlar yük değildir asıl yük bilinmeler...

Kimler hayatımıza dahil kimler şimdi uzakta
farzet kaldırıma çıkıp bir araba seni ezdi sokakta
ve kaçtı ardına bakmadan bırakıp kanlar içinde seni
ne merhamet etti ne de yüreği sızladı gülüp geçti...

İşte biz insanlar bunlara maruz kalınca
haklarımız ve sevinçlerimiz kursağımıza durunca
delirmenin eşiğinden döneriz çoğu zaman
kelebeğin kozasından çıktığı gibi acılı ve zordur yaşanılan...

Bir ben değilim de bir ben değilim
milyarlarca insanlığın içinde bir bilyeyim
kime başvurayım kimin yakasını silkeleyim
bir noktadan sonra derim ki bütün bunlar benim kaderim...

Kaderine razı olmazsan ne mi olur
her gün için lanet dışından dilin dualı olur
derununda senin gibi olmayanlara öfke duyarsın
kendin bile farkında değilsin na haberdarsın...

Kendi suyun bulanıksa bir tasla gelme yanıma
önce güzel düşüncelerle arıt temizle suyunu
gel gel bu günü yaşayalım Allah rızası için
hep geçmişin acısını döküyorsun üstüme niçin...

Gel gel tutayım ellerinden
sarılayım boynuna başka ne gelir elimden
yanında olmasam da acılarını hissettim
inan gözyaşı döktüm çaresizlikten bittim...

Annem derdi ki kızım kanı kanla yumazlar
kanı suyla yurlar
şelalelerin altına girsem arınsam diyorum
yaşanmamış yıllarımı felekten geri istiyorum...

Herkesi düşündüm kaygılandım
derdine derman olamadım boşa dolandım
benim için herkes gerçekti
onlar için yalandım...

Artık düşünmeyelim kötüyü
yaşayalım boş kafayla ölünceye dek
unutalım hatırlamayalım dillendirmeyelim
acıları tekrarlamayalım budur dileğim bir tek...

Gel gel
güleceksen
boş vereceksen
gel gel gel gel gel!..




Gülhan Çeliktaş