Eri harpte kalmış, kendisi duldu!
İnançlı, imanlı, ihlaslı kuldu…
Evinin avlusu, rengârenk güldü;
Çalışır dururdu, hem de türapla,
Ne kadar temizdi Gülizar abla...

Evinin önünde bir derin kuyu!
Çekerdi çıkrıkla, tertemiz suyu…
Temizlikti onun en güzel huyu;
Yıkardı avluyu, her gün bu ab/la
Ne kadar temizdi Gülizar abla...

Yolu da yıkardı, kuyu suyuyla!
Dut/u kestirmişti kir korkusuyla…
Örnekti herkese, temiz usuyla;
Bahçede uğraşır bir bakır kapla,
Ne kadar temizdi Gülizar abla...

Düşmezdi süpürge elinden asla!
Dolaşır avluda, kovayla, tasla…
Mümkün mü cama değ kir ile pasla;
Yola kadar kovar kürek ve sapla
Ne kadar temizdi Gülizar abla...

Yola izmariti, hiç attırmazdı!
Kapının önünde çöp sattırmazdı!
Gelene geçene laf ettirmezdi;
Duvarda dururdu teneke, tabla
Ne kadar temizdi Gülizar abla...

Kapının mandalı sessiz açılır!
Köpek bağsız ise geri kaçılır!
Kapı aralanır, yavaş geçilir;
Girersen içeri ancak çorapla
Ne kadar temizdi Gülizar abla...

Yazın kuraklıktan yollar tozardı!
Rüzgâr pavkırttıkça, yele kızardı!
Pabucun sürüsen, fena bozardı;
Mümkün mü ki geçmek, utla, rebapla
Ne kadar temizdi Gülizar abla...

Tüm mahalleliyle hısım olmuştu!
Temiz hanımlara, isim olmuştu!
Kalplerde asılı resim olmuştu;
Komşular bakardı, hep tas kebapla
Ne kadar temizdi Gülizar abla...

Ereğli-1968/05
Halil Şakir Taşçıoğlu

ÜSTATLARDAN:

Ne Salı bilinir, nede ki Cuma,
İstersen silkinip, elini yuma,
Lafın ustasıydı o her daima,
Karşılık verirdi, peşin cevapla,
Ne kadar temizdi Gülizar abla.................................... Nurettin GÜLBEY

NOT: Anneler günü yaklaşırken mahallemizin
Gülizar annesini yad etmek için 20 yaşında
üniversite yıllarımda yazmıştım...1968 de.

RESİM: ablamızın meşhur kuyusunun temsili resmi.