21
Yorum
36
Beğeni
5,0
Puan
760
Okunma
Tedavim sırasında duygulanarak, 15 Ocak’ta kaybettiğim eşime yazdığım bir şir. Tamamlamak ancak bugüne nasp oldu.
Sonsuz saygılarımla...
Gözlerimden akar kanlı gözyaşım
Ağlamak faydasız olmuyor çare
Henüz kurumadı, akarken yaşım
Kaldım şimdi yalnız sensiz biçare
Artık doğmaz oldu, bana ay güneş
Karanlıklar sardı dört yanım ateş
Gönülden saracak kalmadı bir eş
Her geçen gün sensiz oldum avare
Geceler yıldızsız ay’sız bu gece
Bulutlar dumanlı parlamaz nice
Dilimden dökülmez güzel bir hece
Dağlar selam edin şu suskun yâre
Tepemde bir bulut dolaşır durur
Denizde dalgalar sanki kudurur
Sahilde martılar bağrışır durur
Kendimi yıprattım, yüreğim hare
Yaşın henüz kırk’ken ölmek var mıydi
Biraz daha kalmak sana zor muydu
Böylesi yaşamak bana har mıydı
Sensizlik zûl oldu, yüreğim pare
Şimdi ne baharım ne de yazım var
Kmseye edecek ne de nazım var
Hüzünlü dizeler, kara yazım var
Seslendim ardından belki bin kere
Artık çok yakındır benim de gelmem
Gözyaşlarımı çok, yakındır silmem
Sensizken sevgili bilesin gülmem
Yokluğun acısı taştı her yere
Bir durup bir gelen aklım nerede
Bilmiyorum şimdi kim var sırada
Yokluyor Azraill sanki arada
Kavuşmaksa sonum, olsun Hakk vere
Ölmek ise sonum, gömün kabire
Kardelen Çiçeği
17.03.2024
5.0
100% (29)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.