Çarklar insanlığı içine çekmiş
Dönüyor, döndükçe eziyor bizi
İnsanın kalbinden merhâmet çıkmış
Uzaktan hayretle süzüyor bizi...

Mayası bozulmuş, sütler tutmuyor
Günâhın üstünü tül kapatmıyor
Düşmanlarımızı dost aratmıyor
Bir olup nâmertle, üzüyor bizi.

Sır kalmadı, ayan oldu herkese
Sakal sıvazlıyor, evvel ki köse
Günahlar yuvası oldu medrese
Küfür suhûletle bozuyor bizi.

Maske takıp girmiş, şer aramıza
Yerleşmiş kötülük, damarımıza
Bizimle amin, der her duâmıza
Aklına nefretle kazıyor bizi...

Ne firavun öldü, ne ebû cehil
Şeytan aramızda, sayılır ehil
Her hükm-i karara oluyor dahil
Güyâ firâsetle seziyor bizi.

İmânı öldürüp, vicdanı çalıp
Aramıza türlü nifâklar salıp
Bizi birleştiren düğümü bulup
Tek bir hareketle çözüyor bizi..

Azar işittikçe arsızlık arttı
Kul tamah ettikçe, hırsızlık arttı
Göğe el attıkça, yersizlik arttı
Hayat kasavetle büzüyor bizi...

Zûlümler artıyor, gülmüyor yüzler
Kalpler katılaştı, kâr etmez sözler
Bizi, bizden iyi bilir kem gözler
Büyük bir hiddetle çiziyor bizi.

Yazarız, çizeriz, hepimiz âlim
Cahilin elinde kan ağlar ilim
Böldü, parçaladı, çark dilim dilim
Deftere gafletle yazıyor bizi...

Nûriye Akyol /7/2/2024

İHLÂSLI KALEMDEN İNCİLER:

Fitne ateşi yakıp binbir sözle
Şeytani ruh kırıyor bizi bizle
Sürçsün diye ayağımız dört gözle
Uzaktan uzağa İzliyor bizi.....
-----Hatice Kılınç