Kayıp yıldızlarım
Gün aşırı katettiğim bozkırın bağrına iner.

Yakamoz sevinci yaşatır kırık saplı nehirde
Güpegündüz... bir yerlerde...

Yaslandığım göğe
Titrek göz bebeklerini sakladığım yıldızlar
Yelesini sarmalayan rüzgârla
Buluşturmaz inci nehirlerini
Yorgun düşen umutlarını...

İnerken göz pınarlarından aksayan yarınları
Tasasına sevinç yükleyen yoksunlukları
Tasvirine dolanan zayıflıkları
Sözleriyle budanan yalnızlıkları
Kaçışları gizler görünmeze...

Hayal’î kucaklayan çıkmaz tünelde karanlıkları
Örtüsü kalkan gecede pırıltıları
Tok dilde çırpınan lâl sanrıları
Boş koltukta gönül kazıyan sarsıntıları
Dört nala varılan sonları im’ler...

Gider...
Döner mi, bilinmez.
Çabucak biter
İsine doyamadan söner yalımı

Soluklanır süregelen kaçışı
Billur ruhun ateşli yıldızı
Varlığın ak bahçesine konunca
Kelebeklerle...

📍Eylül-2022
📍Bu şiir ve kara kalem çalışması Güfte Kültür Sanat ve Edebiyat Dergisi Ekim sayısında yayımlanmıştır.