0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
351
Okunma
Suretten Hakikate
Bir kağıt üstünde kalan şu cansız suretin,
Gönlümün aynasında saklıdır asıl zâtın.
Gözlerim gözlerine değdiği o demde,
Ruhumun fırtınası durulur o gurbette.
Zelzele kopsa n’ola gönlümün hânesinde,
Aşkın nârı yanarken vuslat perdesinde.
Ben seni sormaz mıyım o sessiz resmine?
Sükût, en büyük cevaptır aşkın lisanına.
Mecnun’un çölü nedir, benim içimdeki kor?
Leyla’yı sende bulmak, candan geçmektir, zor.
Cennet dedikleri nedir, rızâ-yı bâri değil mi?
Seninle zehir içmek, Kevser’den yâri değil mi?
El açtım şu resme, hidayet bekler gibi,
Gözümden akan yaşlar, yıkar tüm kirlerimi.
Uzat elini ey Yâr, bu devran artık bitsin,
Cansız resmin içinden, cânın canıma yetsin.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
