.
Kulak as, bu sana son nasihatim,
Halen düşten düşe akma ey gönül...
Strese pek hassas artık sıhhatim,
Herşeye kafanı takma ey gönül...
.
Altmış yedi oldu, yaşta plaka,
Yetsin, siyasete bunca alaka...
Ne yaparsa yapsın yandaş, yalaka,
Boş yere canını sıkma ey gönül...
.
Aslına bakarsan herkes bir garip,
Kime değsen binbir dertten muzdarip...
Kendince kendini hep haklı görüp,
Kimseye hor gözle bakma ey gönül...
.
Hayalle süsleyip hissiyatımı,
Zamandan ayırma şu hayatımı...
Hırsla kırbaçlayıp kibir atımı,
Beni çıkmaz yola sokma ey gönül...
.
Dikkat et yediğin, içtiğin şeye,
Daha fazla yaklaş hazza, neşeye...
Çekilip de ücra, kör bir köşeye,
Tabutuma çivi çakma ey gönül...
.
Ermedi aklımız elbet her işe,
Had bilmez nefisle girdik yarışa...
Yakınken şu yorgun tenim varışa,
Maziyi başıma kakma ey gönül...
.
Örtmeden azrail ömür perdemi,
Kılavuz kıl çağdaş edep, erdemi...
Ussuz yaşayıp da, kalan her demi,
Günahını bahta yıkma ey gönül...
.
Kim üfler, bilinmez hayat çarkını,
Lakin, görmek gerek güzel, çirkini...
Sadık dost sanıp da nefreti, kini,
Kalan ömrü boşa yakma ey gönül...
.
Bana ötesini sorma habire,
Bir’den geldik, dönüş yine O Bir’e...
Yüzü ak ulaşmak için kabire,
İnsanlık izinden çıkma ey gönül...
.
Veli BOSTANCI (Ankara, 14 Ocak 2024)