9
Yorum
29
Beğeni
5,0
Puan
599
Okunma

Ey dünya, ey İnsanlık! ölüyor çocukların,
Yalnız gariplere mi bilenir bıçakların?
Yoksulun sofrasından alırken ekmeğini,
Zâlimlere yal sunar gümüşten çanakların.
Hiçbir ateş ısıtamaz,
Sevgisiz bir dünyada
Umutsuz gönülleri.
Ve çocukların gülmeyi unuttuğu diyarlarda
Açmaz rahmet gülleri...
Çise düşer gözlerine
Seher vakti hasretin
Bir hüzünlü türkü söyler
Gurbetin sakinleri...
Nûriye Akyol
Kendi öz yurduna sığmamak, gurbetliğin en zoru olsa gerek.
Görsel alıntıdır.
5.0
100% (21)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.