Yaşamıyordum!
Anladım...
Omzuma yüklediğim yüklerin mağlubuyum
Hiç gibi...
Beklediğim gecelerde yorgun düşen gözlerime yenildim önce
Sonra kaybedişlerime...
Kendimden gittiğimi anladım amansız yollara yenik düştüm
Sonra ne mi oldu ayın şaşasını, yıldızların kayışını ve beni unuttuğumu anladım
En çok kendimden vazgeçtiğimi...
Duydum şarkılar güzeldi önce onları da kulaklarımdan sildiğimi
Yavaş yavaş her şeyi yitirdiğimi
Ve benliğimi yitirdiğimi gördüm...
Ruhum incindi, uykularım kaçtı
Sonra ne mi oldu unuttu benim ben olabilmek için
Ne çok dağ yolu aştığımı...
Şiirsel ruhumun, ressam gözlerimin ve yürüyüş yollarımın sonunu unuttuğumu hissetmedi...
Kalabalıklar içinde yalnız olmanın acısı ruhumdaki debdebe...
Uykularım seller içinde kaybolup giden ve yangında yanıp kül olan sevdam....
Üç maymunu oynuyorsun gece
Görmüyorsun, duymuyorsun ve bilmiyorsun
Bilemezsin......