BENLİ KADIN

Uzun uzun düşünüyorum
hayallerimde çağlayan o sihirli sesi.
İçimden akıp giden zamanı
ve her zorluğa göğüs geren
o benli kadını görüyordum.
İçimde kopan fırtınanın sesi
vücudumun her zerresini ürpertirken
kahrolası üzüntüde
kalbimi söküp alıyordu benden.
O büyülü dalgalı saçlarıyla
bir ateşin çemberinden çekmiş gibi
bana hayat veriyor, beni benden alıyor
zamana dair
tüm güzel ümitleri ruhuma ışıyordu.

Gecenin bir yarısı
bilmem hangi düşün çeyreğinde
gözyaşlarım akarken
Bir türkünün
acı çığlıklarında buluyordum kendimi.
O benli kadın kollarımdan sıkı sıkı tutarak sarıvermiş dertli nefesimi.
Ah o çığlıklarım o feryatlarım
insanın içinde saklı cümleler
adeta bir saltanatın makamından
uzaklara alıp götürürcesine
sığınacak limanı bulmak istercesine
birbirine bakınıp duran
bir çift gözün içindeki aşkı muhabbeti sezdim.

Zamana damga basan sitemkar düşlerle
denizin muhteşem kıyısına vuran
limandaki herbir şeyi beyaza boyuyordu.
O kadınlığının sevgisinden yoksun
güzel olan her olguya hasretti.
İçindeki çığlıkları büyük bir çılgınlıkla
dışarı fırlatmak istiyordu
bir içim su olan o benli kadın.

Kırılgan ümitleriyle
faziletin doğduğu yerde
eskiye dair ne varsa hepsini unutmak istiyordu.
Sonunda suskunluğunu bozmayı bilmiş ruhundan taşan duyguları
sol yanından yansıtmayı becerebilmişken
ömrün kıstaslı gölgesinden geçerken gülüşlerine yenilerini eklemek istiyor
artık mutluluğu yakalamak istiyordu.
Gecede gündüzde
dürüstlüğüyle, insanlığıyla
bir o kadar da muhteşem endamıyla
adeta hayata ışık saçıyordu.
Çamların kokusu etrafındaki her yeri kaplamış doğadaki her şeyin rengine
ortak olmayı bilmişti.
Ben o esnalarda
içimde büyüttüğüm o benli kadına
faziletin doğduğu yerde
hakiki sevgimi fısıldıyordum
büyük bir içtenlikle
büyük bir azimle
kaçıp kaçıp durmadan ona sığınarak.

Mehmet ÖKSÜZ