Çekip-gittiğinde bir gün biri,()
-yani yolcu ettiğimizde onu herkes gibi-
hiçbir izi kalmayacak ardında;
Başımıza sardığı Sığınmacılar‘ı,
kat karşılığı yaptığı Arap Vatandaşları,
huzurla mı yaşayacak acaba yurdumda?

Çekip-gittiğinde herkes gibi biri
-Herkes dedim iyi bak-
ismi çabucak unutulacak;
Ama Mustafa Kemal Atatürk, Mahatma Gandi
ve Nelson Mandela isimleri ()
sonsuza dek
yaşayacaklardır elbet!

Çekip gittiğinde biri herkes gibi
tarih denilen iki kefeli kantar
iyilik ve kötülükleri tartar
-yani birini diğerinden çıkaracak-
ve şu sonuca varacak;
Bir kefede hain İmam
öbüründe hortlatılan Milli İslam,
bir kefede ucuzlayan türk lirası
öbüründe can çekişen Halk Fıkarası,
bir kefede yüz binlerce zengin olan insan
öbüründe milyonlarca cahil bırakılan,
bir kefede hakkı yenilen
öbüründe yancı-talancı „Aile Partisi“ denilen,
bir kefede iki diploma, bir altın yüzük, Şahsım Devleti
öbüründe demokratik ve laik Türkiye Cumhuriyeti,
bir kefede çoğunluk olarak sen ve ben,
öbüründe hak etmediğimiz Tarikat, Ulema, Medrese illeti…
Bir kefe ağır basıyorsa acaba neden?

Birileri çekip gittiğinde herkes gibi;
Yaptıkları kötülüklerle tarihte anılanların,
-isim vermedim alınır diye belk birii-
öldüren, ezen, kan kusturanların
ne izi kaldı, ne adı, nede heykeli!
Onlar saltanatları boyunca
kendi heykellerini kendileri diktiler,
sonunda çekip-gittiler,
gittikten sonra da çektiler ama!

() Bu üç „Baımsızlık Kahramanı İnsan“ hiçbir çıkar gözetmeksizin ülkelerini yabancı işgalinden kurtararak haklı olarak tarihe geçmişlerdir.
() Giden bir yolcuya yazılmış olan EY YOLCU! şiir dizelerinin; Sayın Necmettin Halil Doğan’a ait DUR YOLCU(=asıl adı BİR YOLCUYA) olan şiiri ile uzaktan-yakından hiçbir akrabalığı yoktur. Güncel olması nedeniyle yinede okumanızı öneririm.