Yüzündeki her çizgide bir gam var
Geçen senelerin hüznünü taşır
Koskoca bir ömür, bir güne sığar
Gün batarken yolcu, sona ulaşır.

Maziyi andıkça gözlerin dolar
Gideni andıkça, gül benzin solar
Her çizgi de gizli kalmış anılar
Geçmişle gelecek durmaz yarışır.

Yaşlandıkça kulun kalbi yumuşar
Gönlündeki hüzün dışarı taşar
Hayat, ölüm ile kolkola yaşar
Dostun hastalığı, dosta bulaşır.

Hoşlanmaz fıtratı ruh değişmekten,
Nefs’in tuzağına korkar düşmekten,
Haz alır yarayı nefis deşmekten;
Aç kaldıkça etrafına dalaşır...

Yorgun kalbin sezer, yakın yolculuk
Allah diye çıksın, istersin soluk
Çıkınında yoksa, ufak bir yolluk
Ayakların tutmaz, dilin dolaşır.

Nûrfânî, çizgiler sonu gösterir
Kulakların duymaz, göz alarm verir
Bütün emâreler görünür bir bir
Limana bir sessiz gemi yaklaşır...

Nuriye Akyol (Nûrfânî)
17/6/2021

Görsel alıntıdır.