Hani güçlü olacaktım?
Bu gözyaşı ile kabaran yürek neyin nesi
Şu kırık kollar bu takatsiz vücut
Korkuyla dolu kalbimin ürkek sesi...

Bana mı ait konuşmayı unutmuş ağzım
Azmini yitirmiş eskiyen gayem
Anlamını kaybetmiş yüz ifadem de
Kaybolmuş hatırayım kim bilir kimde...

Hani söz almıştı benden kapıda
Güçlü ol demişti vasiyetimdir sana
Dileğini yapamadım maalesef üzgünüm
Sığınmak istiyorum artık sakin bir limana...

Hani güçlü olacaktım?
Nedir bu halim?
Anlamak güç bu dünyaya ne diye geldim
Kendimi kendimden kaç kere sildim?..

Güçlü olmak için çabaladım
Ol demekle olunmuyormuş anladım
Gücümü herkese dağıttım durdum
Bana bir şey kalmadı çok yorgunum...

Ne güçlü olması falan filanı
Sevemedim açık açık söylenen her bir yalanı
Görüşmek mecburi, kapanırken kaçış kapısı
İçime dolan söz dumanı yaktı bağrımı...

Hani güçlü olacaktım?
Fareye fil ol demek kadar gülünç bir emel
Fare fare olunca güzel fil de fil
Tilki kime olsun bu durumda ömrünce kefil?..

Güçlü ol diyen de güçlü olamadı ki
İçine ata ata hastalığı satın aldı yavaşça
Ağlayamadı başını eğmedi herkese kafa tuttu
Mizacını anlamayan akbabalar arasında minicik bir kurttu...

Hani güçlü olacaktım ben de bir gün bir saat
Kalmadı elimde gönlümde özümde sözümde takat
Konuş dendikçe sesim kısıldı konuşsam sözüm kesildi
Halim perme perişan ahvalim berbat...





Gülhan Çeliktaş