Beyaz bir kağıda herşey yazabilir insan
Belki bir kaç satır hezeyan belki bir kaç damla gözyaşı
Bazen bir gökyüzü çizebilir umuda kanat çırpan kuş yapabilir
Tertemiz bir sayfayı doldurabilir içinden geçenler ile..

Hayat da böyle değil midir?
Kalemi elimizde zannederiz yazarız çizeriz kimi zaman
Oysa yazdıran başkadır çizdiren başkadır
El bizim olsa bile bazen kalem başkadır, kağıt başkadır
Benim elim sendin hatta işiten kulağım gören gözüm
Tüm kederlere inat hayata umutla tutunduğum elim sendin
Kimi sabahlarda umuda uyanan gözlerim
Aşk ile çarpan kalbimdin

Beyaz bir kağıda herşey yazabilir insan
Yol olur bazen sayfalar yare uzanan
Bazen çıkmaz sokaklarında kayboluyorum
Gel bul beni sıkıştım yine içimin labirentlerinde
Biraz korku biraz yalnızlık
Çarparken duvarlarına kanatıyorsun bu Ağustos havasında
Oysa yaz akşamlarını da severdik biz sonbahar kadar
Güz kesen akşamlarda sarılmalarımız olacaktı inatla
Yüzümüze değen rüzgar kokumuzla dans edecekti
Yamalı çoraplarımızla geçecektik bir kış masalı bahçemize
Hayallerimizi yazacaktık biz bembeyaz kağıtlara
Yaşama vakti gelecekti vuslat bekleyen sevdamızda
Hiç bir ölü böyle defn edilmemiştir belki
Beni gömdüğün beyaz kağıtlarda ağıt türküsü şimdi
Tüm yalanlara inat dünyanın gerçeğini yazacakken
Bir cenaze kalktı ta göğsünden taşı şimdi
Kalem kağıt tutan ellerinle beni musalla taşına
Elinin mürekkebi olsun üzerime attığın her bir toprak
Elinin mürekkebi olsun..

D. K.