Gaz lambası ışığında büyüdük
Birlikte ağlayıp, gülenlerdeniz.
Çamurlarda yalınayak yürüdük
Geçmek için karı delenlerdeniz...

Kocalara herif, hanıma avrat
Yiğide pehlivan diyenlerdeniz.
Yataklar yüklüğe yığılır kat kat
Misafire minder verenlerdeniz...

Madımak, bulgur ve hasat zamanı
Dünyaya rakamsız gelenlerdeniz.
Yaz sıcağı kavururken harmanı
Ayranı tepeye dikenlerdeniz.

Dam üstünde kurutulur sergiler
Bulguru düvende sürenlerdeniz.
Yavuklusu için dağları deler
Her cefâya göğüs gerenlerdeniz.

Böreklerin üstüne bal dökerdik
Pilavı turşuyla sevenlerdeniz.
Hingeli ağaçtan sivriçle yerdik
Elini toprakla silenlerdeniz.

Kolumuzda bakraç davar yolunda
Elinde düremeç yiyenlerdeniz.
Üzülüp de gözleri dolduğunda
Arkasını dönüp silenlerdeniz.

Soğukta buydum der, sıcakta piştim
Huzura edeple varanlardanız.
Çok göresim geldi maziyi deştim
Yarayı çaputla saranlardanız.

Gençler geçmez yaşlıların önünden
Başını saygıyla eğenlerdeniz.
Bizler Sivas ili Kâhkik köyünden
Arkadaşa gardaş diyenlerdeniz.

Genç, ihtiyar hiç farketmez yaşımız
Candan evvel vatan diyenlerdeniz.
Soğan ekmek en kıymetli aşımız
Lastik ayakkabı giyenlerdeniz.

Hamd’ederken yediğimiz nimete
Elini yüzüne sürenlerdeniz.
Dardadır denince gelip gayrete
Postu, dost yoluna serenlerdeniz.

Ben Hicranî, çamurlarda oynadım
Yokluk buysa, ben yokluğa doymadım
Gezsek de dünyayı biz adım adım
Aklı toprağında kalanlardanız.

(Hicranî)