Seni sevdi başkasını görmüyor
Âşığına söz neylesin Efendim.
Mihrimah’ım! Sensiz yol görünmüyor
Ciğer yandı, öz neylesin Efendim.

Kanat takılmıyor gönül kuşuna
Tutuldum sevdanın kara kışına
Yağmurlar beyhûde yağar başıma
Hazan oldum, güz neylesin Efendim.

Dağ başında gezdim, çölde yayladım
Sensiz mutluluğu keder eyledim
Mecnun oldum, Yunus gibi söyledim
Tel bendedir, saz neylesin Efendim.

Madem ki içirdin elinden bâde
Sensiz de bırakma iki dünyada
Yana yana külden daha ziyade
Savrulmuşum buz neylesin Efendim.

İlaçtır hastaya vuslat’ın meğer
Bir selamın gelse dünyaya değer
Seven sevdiğine hep boyun eğer
Fukarada naz neylesin Efendim.

Âşık yanmalıdır budur doğrusu
Nâr’a düştüm çıkaramaz gayrısı
Gönül senden gelen her şeye razı
Ateş benim, köz neylesin Efendim.

Hasretin yük sanma, garip serime
Ateş ol gel, yak cehennem yerine
Hicranî’yim, yaram düştü derine
Sabır ektim tuz neylesin Efendim.

(Hicranî)