Öyle mahzun garip durma,hakka eyle niyazını.
Sil gönlünden hezeyanı,kırık dökük enkazını.
Hakka yönelip huşuyla,kılarak farz namazını
Seher vakti uyandında,nur gönlüne yağmadımı.

Aç ellerini de arşa,ne istersen haktan dile.
Son bulsun dünyalık derdin, son bulsun kederle çile.
Hak tecelli eylesinde ,gönlünde varolsun şule.
Arzuhali bildirdinde,gökten rahmet sağmadımı.

Gönül penceren arala,eyleyerek köşkü cennet.
Bir isterken binbir olur,artar icar ile servet
Şükrederken her haline,şükre verip binbir nimet.
Mal mülk verip hazineden,dünyalığı yığmadımı.

Yokluk günler unutuldu,hani başını kaşırdın.
Unuttun da hak yolunu,doğru yolunu şaşırdın.
Rab verdikçe azar oldun,son damlayı da taşırdın
Fani dünyaya sığdında ,hak gönlüne sığmadımı.

Her gün kahır her gün isyan,yüreğinde şükür uzak.
Ruh bedeni terketmişte ,başta akıl-fikir uzak.
Seccade mahzun köşede,niyaz uzak, zikir uzak.
Rabbe eyledin niyazı,gecene tan doğmadımı.

Bak aleme türlü türlü,çeşit çeşit tüm tabiat.
Sen hakka eyle niyazı. Sen malike eyle biat.
Bitmez vesvesenin sonu,nedir gönülde bu inat.
Sen rabbe teslim oldu da ,hayır gökten ağmadımı.