ÖLÜM ÖLÜ CENAZE

Her doğum ölüme mahkûm
Ölüm mü yoksa doğum mu bizde varlık
Yoklukta ebedi varlık.
Yoktan varlığa varlıktan yokluğa yolculuk.
Bir mezar başında dünyalıların
Şuursuzca el sallamalarıyla biter dünyadaki varlık…

Bir ömür büyüklük iddiasında insan
Sonunda bir cenaze musallada son dualarını beklerken
Cemaat saf tutar sol yanında kendinden habersiz.
Hep başkasıdır aklınca musallada uzanan

Tanıyan tanımayan duaya durur,
Helal eder hakkını olmasa da bir hakkı
Usuldendir ya da gönüldendir.
Kim bilir ki kimin aslında nedir niyeti.

Zengin ya da makam mevki sahibi ise yolcu,
Protokol safa durur ön sırada.
Bir fakir garip ise yolcumuz
Mevcut cemaatten bir kesim
Müezzinin hatırlatmasıyla girer safa
Hak için duaya durur...

Ölüm...
Dünya hayatını kapayan kapı,
Dönüş,
Yok...
Hesap,
Çok...
Mal mülk makam mevki evladı iyal,
Hiçbirinden kimseye bir fayda yok.
Öldükten sonra kim olursan ol...
Cenazene başkanlar bakanlar gelse
Bütün böyük adamlar saf tutsa ardında
Ve bu adamlar sana duada bulunsa ne yazar
Ardında bıraktıklarına reklam olmaktan başka…

Ölüm, ölü, cenaze...
Ruhumuzu titreten avaze.
Biz,
Sanki dünyaya yeni gelmiş bir taze.
Nerdeyiz, nasıl bir haldeyiz
Ölüm de ölü de biz

Ne zengin fakir ne şan ne şöhret
Yok birbirimizden bir farkımız.
Hiçlikle geldik şu dünyadan
Hiç olup gideceğiz.

Dönüş...
Aslina, Hakk’a dönüş...
Bu dönüşte ağlamak mı
Yoksa gülmek mi nasip bize.
Bir gönül burukluğu ve hüzün sararken ruhumuzu
Tek başımıza,
Biz bize şahitlik ederken mizan terazide
Hak yerini bulacak elbet.

Kim,
Neyi niçin yaptıysa ve yapmadıysa
Verecek hesabını birer birer.
Zerre kadar haksızlık olmayacak,
Kimin kimde ne hakkı varsa
Ödeyecek istese de istemese...

İster ağa ol istersen paşa.
İster zengin istersen fakir.
Aynı yolun yolcusuyuz.
Yok, kimsenin kimseden bir farkı
Ölümde birleşip eşit oluyor insanlar.
Haklar ve hukuklar eşit.
Ardından uğurlayanlar farklı olsa da
Musallada, toprakta, hesapta eşit…
Eşit haklara sahip olduğumuzu hatırlatır bize ölüm.

Ölüm,
Sen nelere kadirsin.
Musallaya yatırırsın büyük küçük insanı.
Nice böyük insanları safa dizersin huzurda
El pençe bekletirsin dualarını aldırmak için.
Nice sultanlar, nemrutlara, firavunlara baş eğdirirsin birer birer.
Çaresizliğini acizliğini,
Hiç olduğunu vurursun yüzüne yüzüne
Hiçlikle varılacağını hatırlatırsın varlığa
Hakk’ı, hakikati haykırırsın.

Ölüm,
Sen ne güzelmişsin meğer.
Seninle kavuşacağız Hakk’a hakikate.
Seninle varacağız sonsuzluğa
Yoklukta var olacağız seninle.
Ne dünya anlayacak bizi ne dünyalı
Biz kendi halimizle kendi varlığımızla yaşarız.

Ölüm,
Varlığa açılan kapı...
29.12.2022