Boş bir köy evinin sessiz gününde
Eski gençliğini aradı kadın
Bütün hatıralar, durdu önünde
Evde anıları aradı kadın

Babadan eser yok, kalan bir gözlük
Bir fener bir kantar, tozlanmış sözlük
Gördü hüzünlendi , kapıda tozluk
Evde anıları aradı kadın

Anne olmayınca, gözler aradı
Hüzünlendi bir an, baktı taradı
Özlemler duyduğu hava yaradı
Evde anıları aradı kadın

Bahçeyi tamamen otlar basmışlar
Örümcekler örüp, yuva yapmışlar
Salyangozlar gidip, köşe kapmışlar
Evde anıları aradı kadın

Elmalar söğüte gidip yaslanmış
Ağaçlar kurumuş, dallar yaşlanmış
Çiçekler kaybolmuş, saksı paslanmış
Evde anıları aradı kadın

Harman yeri sessiz bakınca yara
Yıllar rüzgâr olmuş vurmuş duvara
Gül bülbül sığınmış kara mezara
Evde anıları aradı kadın

Bir tüfek çürümüş, damda çatıda
Baba eli değmiş, yorgun yapıda
Harabe olmuştur, bodrum katıda
Evde anıları aradı kadın

Bu yaz haziranda, çiçekler salmış
Lavantalar sık sık araya dalmış
Bir tek dağlar taşlar yerinde kalmış
Evde anıları aradı kadın.

Sessizliği bozan derenin sesi
Sanki fısıldıyor rüzgar nefesi
Dağılmış kuşları kalmış kafesi
Evde anıları aradı kadın

Her şey bomboş olmuş anne gidince
Büyümüş çocuklar, ayrıntı ince
Anneye babaya, dua edince
Evde anıları aradı kadın