Gönül kapım açarak, Ahmet Bey’e seslendim,
Güzel sözler söyleyip, arzu halle beslendim
Çağırırsınız diye, umut ile süslendim,
Çabam yetmedi valim, size ulaşamadım.

Özel kalem müdüre, mektubu elden verdim,
Dilekçemi açarak, bir bir halimi serdim.
Makamınız yüksekmiş, duvarı aşmak derdim,
Bina içinde size ulaşamadım valim.

Çokça geldim oraya, kapılardan döndürdü,
Biraz çare ararken, umudumu söndürdü.
Koskoca şu şehirde, canımdan da bezdirdi,
Ahmet yüzünden size ulaşamadım valim.

Kapılardan atsalar, camdan içeri sızdım,
Pencereden geçerken, tüm yolları ben kazdım.
Gönlümdeki sitemi, bu mısralara yazdım,
Her yolu denedim de, size ulaşamadım

Vazgeçmedim kovsa da, kapıdan yine girdim,
Dönüp aynaya baktım, kendi halimi gördüm.
Evrakı teslim edip, konağa ağı ördüm,
Bürokrasiyi aşıp, size ulaşamadım.

Vatandaş feryat eder, sağır mıdır duvarlar?,
Gözünü yuman kullar, canı gönülden ne anlar?.
Adalet mülkün aslı, hani nerede canlar?,
Gözyaşımı silip de, size ulaşamadım.

Biz resmi bir derneğiz, doğrudan size bağlı,
Vatana ve millete, gönülden özü bağlı.
Gel gör ki önümüzde, durur kapılar bağlı,
Çaresiz kaldık gibi, size ulaşamadım.

Ahmet dediysek eğer, şahsa değildir sitem,
Bürokratik çarklara, sitem eder bu kalem.
Her suçtan o sorumlu, demek değildir gayem,
Kapıları aşarak, size ulaşamadım

Depremdeki o büyük, çabanızı biliriz,
Erva spor okulu, sevdanıza geliriz.
İsmail’im derdimi, arz eylemek dileriz,
Sesimiz duyulmadı, size ulaşamadım.

10,05,2026