Uzayan hedeflerim
Sebepsiz sebeplerim var benim
Ağlamanın gözkapaklarında
Avutulmuş gözyaşlarım...

Sonbaharın
Sararmış yaprak kuşatmalı günlerinde
Rüzgar tesellisi anılar
Dökülür göz yamaçlarıma
Seni sorar tütün kokan ellerim
Yok derim gitti derim ağlamaklı
Sonra bir tütün sarmaya daha yeltenirler
Engel olamam
Mani değildir çünkü kelimeler...

Nasıl varlığında seni sardılarsa
Yokluğunun ilk akşamında alıştılar tütün sarmaya
Gül tutup sana getiren bu eller
Kül tutup seni yanarken
Duman duman ölüm soludular maziye...

Bin sitem yılgısı bu eller
Senin de benim de katli vacip
Katilimiz oldular...

Şimdi canlı cenazeyiz ikimiz de
Tabutumuz ben
Dört koldan taşıyan yine ben
Ama sana söz sevgilim sana söz
Bin kere öldürülsen de içimde
Ben düşmeden
Sen düşmeyeceksin toprağa!

Çağdaş Durmaz