N’ ye…

Bedenime ömürler versen,
İlmiğimi çıkarıp atsan boynumdan
Sevdanın kitabını yeniden yazsan da
Olman elzem zamanda
Olmamışsan
Yalandır…

Sen benim on yedi yaşımda,
Sen benim lise çağımda,
Sen ilk kavgamın hamasetinde,
İlk kaçışımın ürkekliğinde,
Siyahında gecemin,
Sesinde dileklerimin,
Ve terkisinde gençliğin,
Olmamışsan
Yalandır…

Aynada şahit olduğum suratın
Her gece yeni bir umutla yaşlanmasında,
Sesimin çatallanışında,
Elimin titreyişi,
Dilimin tutuluşunda
Ve sararmasında günlüklerimin,
Kalemlerimin bitişinde,
Olmamışsan
Yalandır…

Zalimin zulmü var oysa değil mi?
Sevenin Allah’ı olsa ne çıkar?
O Allah ki buyurmuş;
“Başınıza gelen her şey kendi ellerinizle yaptıklarınızdır…”
Ellerimle yaptıklarım değil
Yapmadıklarımdır oysa başıma gelenler
Bilmediysen
Yalandır…

Adamı adam eden,
Kadını yücelten,
Çocukluğu özleten bir sevda bu ömür.
Yeni baştan adamlıkların başladığı
Ve çocukluğa bir gün elbet dönülecek bu dünyada
Hani tam dönüşün başında olsan da
Kabulümken
Ve ona rağmen olmadıysan
Yaşadığım zaman ömür değil kaderim;
Yalandır…