Artık umman bir denizin çok uzaklarından anımsayabiliyorum
ruhi dengelerle söylenen türküleri.
Hani beni arardın ya
uzun uzun sohbet ederdik
gittiğin gezilerden
başını sabaha dek koyup
çektiğin deliksiz uykulardan
gördüğün yerli yersiz rüyalardan bahsederdik.

İstiyorum ki:
Göç etmesin sevgiler
uzak olmasın gökyüzü bizden
cıvıldasın kuşlar
aşkın gerçek adı deniz olsun.
Güneş sarsın herbir yanı
yalnızlığa perde çekip
hüzünleri arkamıza alıp
mutluluk merdivenlerine doğru yönelerek
bulalım bize şifa olacak yedi veren mutlulukları.

Yetim kalan çocukları unutmadan
çektiğimiz o acılı günlere inat
huzurun adı deniz olsun.
Dört duvarı olan
irili ufaklı bir ev bile aklımıza konmasın.
Olsun varsın
hayatımız anlık yaşamdan ibaret olsun.
Yeter ki
sevdiklerimiz yanımızda dursun.

Çok değil isteğimiz çok değil
azıcık umut
azıcık da boğazımızdan geçecek
helal bir lokma.

Güzelim sevginin ter kokusuyla
sarsıntılar yaşamış korkulu bakışlardan uzakta
güven kokan yarınlar diledik.
Dörtü on yedi geçe yıkıntıları değil
baharı müjdeleyen vakitlerden nasiplenerek
yarınlarımızın adı bize deniz olsun istedik.

Mehmet ÖKSÜZ