![]() BEYAZ GÜVERCİNMâzinin gölgesinde can verirken umutlar Bembeyaz bir güvercin kuzgunların elinde. Her gece düşlerimde kızıl, kara bulutlar Boğuluyor sevdamız efkârımın selinde Bembeyaz bir güvercin kuzgunların elinde. Gönlümün Kâbil’iyim hem akıl fukarası Sana karşı mahcubum yüzüm katran karası Vebalini taşımak nasıl yürek yarası Kurumuş gül kokusu gelir seher yelinde Bembeyaz bir güvercin kuzgunların elinde. Tozpembe hayallerim buz tutar penceremde Semâdan hüzün yağar, dert kaynar tenceremde Aşkın yürek yakarken çığlıksın hançeremde Acep kime ‘‘canım’’ der, kimin ismi dilinde Bembeyaz bir güvercin kuzgunların elinde. Şimdiki aklım olsa dünyaları yakardım Dost sandığım ağyâra sanma dönüp bakardım Gümrah bir çağlayanım aşka doğru akardım Kargalar mı ötüyor has bahçenin gülünde Bembeyaz bir güvercin kuzgunların elinde. Duygularım depreşir bir kırlangıç sesiyle Gökkubbe ağlar bize ateşten nefesiyle Dünyam yerle bir olur muhannet bûsesiyle Savaş çoktan başlamış haramiler ilinde Bembeyaz bir güvercin kuzgunların elinde. Hiç aklımdan çıkmıyor ala çakır gözlerin Kalbimi parçalıyor son bakışın, sözlerin Sinem nâr-ı cehennem, ortasında izlerin Yürek yakan türküsün sazımın bam telinde Bembeyaz bir güvercin kuzgunların elinde. Feryat figan boşuna zaman geri döner mi İki tatlı söz ile gönül almak hüner mi Can bedende durdukça acılarım diner mi Ağlar Mecnun hâlime tufan olur çölünde Bembeyaz bir güvercin kuzgunların elinde. Seni dünya gözüyle son bir defa göreydim Ürkek bir tavşan gibi gözüne göz süreydim Helallik alıp senden canı bedel vereydim Sönmemiş köz gizlenir bu yangının külünde Bembeyaz bir güvercin kuzgunların elinde. ............................................. Turgut Yörükoğlu |