Bir çocuk ağlıyor gözlerinde damla damla
Akmıyor enkaz yoğrulmuş mayası kanla,
İliklerime işlemiş soğuk mücadelem zamanla
Yatıyorum yorganım yok yastığım betonla.

Enkaz altında sohbet ediyorum ölülerle
Ses yok çığlık yok sabır duvarı örgülerle
Kar yağıyor irtibatım yok dışarda dirilerle
Yatıyorum yorganım yok yastığım betonla.

Bu can teni korur mu zaman geçer gece
Düğümleniyor gırtlağımda çıkmıyor hece
Düşünsem bulamazdım böyle acı bilmece
Yatıyorum yorganım yok yastığım betonla.

Yollar buram buram ezgi dolu ağıt dolu
Görmek istemiyorum artık sağı solu
Kiminin kopmuş ayrı bedeninden kolu
Yatıyorum yorganım yok yastığım betonla.

Enkazdayım üç beş gündür duymadım ihtiyaç
Yardım eli uzansa artik gelse diyorum bir araç
Kanım çekiliyor damarlarımda kulaç kulaç
Yatıyorum yorganım yok yastığım betonla.

Duran DOĞAN