Takvimler tüketiyor ömrümüzü
Tek tek fethediyor boşalan gönlümüzü
Unutturuyor bize yokuşumuzu düzümüzü
Kör ediyor gören gözümüzü.

Tek tek gidip kayboluyor rakamlar
Her zerresinde bir hatıra var
Zamanda yok olur kar zarar
Dursa da zaman kılınsa karar.

İçimde bir savaşın kıvılcımları var
Elimde değil gönlümde yerin dar
Fırtına kopuyor yağıyor içimde kar
İyilik galip gelse de yıkılsa duvar.

Ritmine uyup hayat tarzımın
Bitmeyen bizde gönül arzımın
Yoruma dayanıp alın yazımın
Sonu gelmez tükenmez nazımın.

Kimi zaman ağlamış, gülmüş
Gül olmuş, çiçek olmuş solmuş
Kimi zaman taşa dönmüş
Kimi zaman toprağa gömülmüş.

Takvimler dönmüş bir kere inişe
Durak yok, engel yok bu gidişe
Hesap tutmaz ne kaygı ne endişe
Zamanı işletir karıştırmaz kulu işe.

Yaprak yaprak düşerken ömür takvimin
Ucundan geçmezdi aklımın düşüncemin
Günü gelmiş bilemedim naklimin
Yaprakları bitmiş tükenmiş takvimin.

Duran DOĞAN