SENİ ÖZLEMEK

Seni özlemek;
Aylarca oruç tutmuş ve bir lokmaya muhtaç olmak gibidir, özlemek!
Seni özlemek;
İftara beş kala susamışlık gibidir, özlemek!
Seni özlemek;
Susuz sahralarda serap görmek gibidir, özlemek!
Seni özlemek;
Kendini yok sayarak sana koşmak,
fedakârlık etmektir, özlemek!
Seni özlemek;
Bahardan,
yazdan geçip zemheri soğuklarında kışı yaşamaktır, özlemek!
Seni özlemeyi nasıl anlatayım ki sana?
Sen hiç sevmedin ki,
özlemeyi de bilesin!
Bu yüzden özet geçeyim:
Seni özlemek;
Çok zor!
Seni özlemek;
Cehennemden kurtuluş için çırpınıştır!
Tanrı’ya yakarıştır!
Bir anda çıkıp geleceksin gibi bekleyiştir!
Öyle ki devası olmayan bir hastalıktır!
Baktığın her yerde seni görmektir!
Duyduğun her seste seni duymaktır!
Her kokuyu senin kokun sanmaktır!
Esen rüzgârla,
göçmen kuşlarla selam salmaktır!
Gelmeyeceğini bile bile avunmaktır!
Bilmem, anlatabildim mi?
Kısaca, seni özlemek;
Sabrı öğrenmek,
sabırla beklemektir!
Umutla, heyecanla,
sebepsizce seni beklemektir!
Nefes almak kadar mecbur,
her zerremi seni düşünmeye zorlamaktır!
Düşündükçe sevmek,
sevdikçe daha çok özlemektir, özlemek!

Efkan ÖTGÜN