2
Yorum
30
Beğeni
5,0
Puan
729
Okunma
tren raylarında gezinen bir kuş misali
göğsümde uçuşur korkular korlar
kanayan yaramı didikleyen sır
ruhumu da kundaklar
toprak is kokar
paslanmış bir kalemin alfabesinden
mahkûm sözler düşermiş günün birine
zaman kurutulmuş kağıt parçası
hüzün sinecekmiş köşelerine
şimdi hangi mektup anlatacaktı
yası tutulan bitmiş dünleri
hangi gök delinip can katacaktı
sönmüş bir ateşin kül bedenine
en iyisi susmak belki de
kader silmişken çıkmaz elbet gün yüzüne
23/02/2023
01:15
eMINeYZAMAN
5.0
100% (8)
Cevap Yaz