Diller Ağlıyor!

Şehirler yıkıldı, dağlar yarıldı
Ovalar buz tuttu, yollar ağlıyor!
Topyekün milletim kalpten vuruldu
Yürekler yaralı, diller ağlıyor!

Milletçe üzgünüz, gülen sima yok,
Gözde yaş tükendi, mutlu ima yok,
Caddeler sevimsiz, hoş bir tema yok,
Kasaba perişan, iller ağlıyor!

Depremin ateşi çıktı bağrıma,
Dua şıfa olsun yürek ağrıma,
Ya Rabbi! Sen yetiş gönül çağrıma
Seslerim yoruldu, teller ağlıyor!

Analar acılı, babalar üzgün
Binayı alanlar satana kızgın
Yok mudur yapacak işini düzgün?
Korları soğumuş küller ağlıyor

Küsmenin faydası olmazmış dağa,
Bilimin hükmüne el koymuş ağa,
Bedenler savrulmuş bahçeye, bağa,
Melekler yas tutmuş, kullar ağlıyor!

Mevla’dan başkası bilmez acımı,
Faydası olur mu yolsam saçımı?
Toprağa sığar mı döksem içimi?
Denizler üşümüş, göller ağlıyor!

Kullara acıyı buyurmaz kader,
Her bir kul kendine kendisi eder
Aç gözün hasreti toprakta biter,
Hoşoğlu, saydığın yıllar ağlıyor!

Mustafa Hoşoğlu
17.02.2023