AĞLA YÜREĞİM AĞLA

Derinlerde bir yerde kanıyor delice içim
Gün görmemiş canlar geliyor aklıma
Çıldırır gibi oluyorum
Kundaktaki bebeden tut, genci, yaşlısı
Enkaz altında kalıp can verdi
Sebep olanlar elini kolunu sallayarak
Geziyor utanmadan, ar damarı çatlamış
İnsanlığımdan, insan olmaktan,
Dertlerimi, dert gördüğüm için,
............................. utanıyorum..!

Enkaz altında yalnızca can kalmadı
Hayaller, umutlar, düşler..de kaldı
Kim bilir ne hayaller, ne umutlar taşıyorlardı
Kimi okuyup doktor, öğretmen... olacak
Kimi evladının askerliğini, mürvetini görecek
Kimi boğazından artırdığıyla ev alacak,
Kimi........... hayalini kuruyordu
Hepsi enkaz altında kaldı...
Tüm yürekler canlı canlı öldü
Yürek nasıl dayansın bunca acıya?

Para hırsıyla yanıp tutuşan yürekler
Sandılar ki
Ölen canlar sahipsiz,
Hesap soran olmaz ,
Unuttular
Her şeyin sahibinin Allah olduğunu,
Bu dünya da adalete,
Gerçek dünya da Allah’a hesap vereceklerini!

Yediden yetmişe her yürek,
Yer gök kan ağlıyor, ağıtlar yakıyor
Kaybolup giden canlar için
Kelimelerin kifayetsiz kaldığı
Yüreklerin yangın yeri olduğu
Bir dönemden geçiliyor ..
Ağla yüreğim ağla
Dinecek elbet akıttığın gözyaşları..!

Sarıp saçmalayacak yaralarını Türk Milleti!
Bu böyle biline...
Sen yeterki gönül gözünü açık eyle,
Umutlarını kaybetme,
Birlik beraberliğini bozma, Türk Milleti!
O yüzden
Ağla yüreğim ağla, ağlayabildiğin kadar ağla!

15.02.2023 Ankara P.ÇETİN