SESİM ENKAZA ÇARPIYOR

Sesim geliyor mu sevgilim, sesim?
Sesin neden kesildi, neden dindi nefesin?
Neden giyindin bugün üzerine
Betondan o ağır elbise?
Tuğla parçası desenli,
Demir örgülü bir kemer,
Giydirdiler üzerine şehri.
Niye sustun da sessiz kaldın?
Beni bu ıssızlıkta bıraktın.

Elimi uzatamıyorum sana,
“Sesim sana değil, toprağa çarpıyor”
Adını söylüyorum, cevap enkazdan geliyor,
Gökyüzünde bir yola çıktın da,
Yeryüzünde yarım bıraktın beni;
Dönüşsüz bir mühürle göçtün...

Kalk sevgilim, kalk beriye;
Yakışmıyor bedenin yere serilmeye.
Şimdi sen açamıyorsun o pencereyi;
Kapamış üzerini toprak perde desenli.

Bakıyorum sevgilim, bakıyorum;
Burası dünyanın en kanlı mahşer alanı,
Sanki bir hayat okulu;
Bütün binalar katlanmış birer kitap,
Okuyamadım seni…
üstüne kapandı şehir.
Şimdi yeryüzü;
İbretler yazılacak dev bir defter!
Neler yazılıyor ahh neler
Yitip gidiyor bir-bir bedenler.
Seni de yazdılar bu şehre
Üstünü enkazla kapatarak.


DÜZELTME


Sesim geliyor mu sevgilim?
Durdu mu nefesin? kesildi sesin,
Giymişsin bugün üzerine
Betondan ağır bir elbise,
Tuğla parçası desenli,
Demir örgülü bir kemer,
Giydirdirilmiş üzerine koca şehir.

Elimi uzatamıyorum sana,
“Sesim sana değil, toprağa çarpıyor”
Adını söylüyorum, cevap enkazdan geliyor,
Gökyüzünde bir yola çıktın da,
Yeryüzünde yarım bıraktın beni;
Dönüşsüz bir mühürle göçtün...

Sana “kalk” diyemem,
Gelemezssin de artık beriye;
Hiçbir şey kalmamış yerli yerinde.
Yakışmadı bedenin yere serilmeye.
Şimdi sen açamıyorsun o pencereyi;
Kapamış üzerini toprak desenli perde.

Bakıyorum da sevgilim;
Bu şehirde insan değil enkaz sayılıyor.
Dünyanın en kanlı mahşer alanı,
Sanki bir hayat okulu;
Bütün binalar katlanmış birer kitap,
Okuyamadım aralarında seni…
üstüne kapanmışken şehir.

Şimdi yeryüzü;
İbretler yazılacak dev bir defter!
Neler yazılıyor ahh bilsen neler
Seni de yazdılar bu şehre
Üstünü enkazla kapatarak.