4
Yorum
16
Beğeni
0,0
Puan
779
Okunma
ellerin şüpheli paket gibi duruyordu masanın üzerinde
ve zaman daralıyordu giderek
dakikalar geçtikçe
dokunmak kırmızı
düşünmek siyah kabloyu kesmek gibiydi o an
gözlerine bakıp yardım istedim
renk verir diye belki
belki bir işaret
-parmağından
ve sen çay söylüyordun garsona
içelim diye sanki
kıyametim
kopmadan
parmakların oy birliğiyle kapandı
bir sırrı saklar gibi avucun
kablolar dolaşmış beynimde
vakit üç
iki
bir
kırmızı mı siyah mı diyorum o an
çabuk ol hangisi söyle
yüzün kızarıyor birden
garson
bıyık altı gülmekte..
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.