Siyaseti severdim, insanca yapılırken...
Pisliğe bulaşınca, sıdkım sıyrıldı benim!
Bir küçük paye için bir kula tapılırken!
Siyaset illetiyle yolum ayrıldı benim...

Menfaatler olunca düşüncelerin özü;
Zoruma gitti benim o yollarda hız yapmak!
Beşik bebelerinin, makam olunca gözü!
İçimden hiç gelmedi kirli köşeler kapmak...

Vatan, millet, Sakarya diyerek koşturanlar!
Peşe takılanların çelmeleriyle düştü!
Meydanları hınca hınç doldurup coşturanlar!
Düşünce, bütün millet tepesine üşüştü...

Nasıl düşer ki insan, böyle naçar illete?
Nerden bilecek reyin çeyreğe bittiğini…
Kömürle sürdüler tüm karayı bu millete;
Ne bilsin ki garibim ucuza gittiğini...

Babam demişti bana tam yarım asır önce:
"Siyaset sanki pıtrak, takılmasın paçana..."
Unuttum öğüdünü ecel alıp gidince,
Şimdi sıkar oldum hem uçana hem kaçana…

Oysa birey olmanın tek yoluydu siyaset!
Ya, verdik nemiz varsa hakkından gelemedik!
Ya, seçilenin derdi olunca tek riyaset!
Kantarın topu kaçtı, hiç dengeleyemedik...

*Antalya-2013/05
Halil Şakir Taşçıoğlu

ÜSTATLARDAN:

Siyaseti menfaat hırsıyla yapanların,
İşi oldu masumu o hırs ile öldürmek,
İnsanlığı bilmeyip dünyaya tapanların,
Emeli olur mu hiç ağlayanı güldürmek...........sakaogluhasankarakucuk