0
Yorum
14
Beğeni
0,0
Puan
481
Okunma
dumanı maviye çalan
o ateşin içinde göz bebeklerim,
közünde dağladığım dudaklarım;
şiirlerine mühürlendi yasemenin,
dirilmeli miyiz,
beyaz ölümüyle gecenin,
unutmaya alışmak için
yaşamış gibi,
bir o kadar ki sensiz,
ve çaresiz; bu ateşe sönmelerim..
karan_ lığın kadehine,
kokunda ki sarhoşlugu,
dolduruyor vakit,
oysa bir dilhem ağıt gerekti!
söne bilmek için,
perçemini yırtıp attığım duvardan,
yolun hasretine kesiştiği
kadar uzak sesin,
ne duyulansın ,
ne de kavuşulan,
kalbimin gurbetisin sevgili ..
karan
