Yörük beylerinin yaylaya çıkıp
Kır atın üstünde gezmesi güzel
Türkmen kızlarının kahkülün döküp
Başına örttüğü yazması güzel

Yol eylesem yârin yolaklarını
Elimle çemreyip bileklerini
İpek gömleğinin iliklerini
Bir bulmaca gibi çözmesi güzel

Çadırın önüne ocağı çatıp
Şişek koyunları kuzuya katıp
Yaşmağın ucunu yüzüne örtüp
Badem gözlerini süzmesi güzel

Toprağın koynundan tirşik devşirir
Siyah perçemleri alna düşürür
Keçileri sağıp sütü pişirir
Kalaylı kapları düzmesi güzel

Üç eteği giymiş belinde kuşak
Haymanın altına serilmiş döşek
Yannığın başında döverken bişek
Alnından terlerin sızması güzel

Ayağına giymiş saten şalvarı
Ağıla sokuyor elli davarı
Çökerken gözüne hüzün duvarı
Uğrun uğrun dudak büzmesi güzel

Peştemal belinde topluyor teyek
Bir türkü tutturmuş inliyor koyak
Elinde çapası yorulmuş ayak
Toprağın bağrını kazması güzel

Ay gibi parlıyor iri gözleri
Şekerden tatlıdır baldır sözleri
Lebi kiraz, elma gibi yüzleri
Burnuna taktığı hızması güzel

Nurgül’üm düşersen aşkın narına
Saplanır ateşten bir ok bağrına
Dünyanın şeleği binse yağrına
Sevdanın alnında yazması güzel