Durma,
Sarıl hayatın kollarına,
sevmekten vazgeçme
Sev sevebildiğince
Tabi önce bir olan Allah’ı sev
Ve
O’nun yarattığı her şeyi!

besmele ile başla
İyilik karşılasın
selamin aleyküm diye seni
Şımarma sevildin diye
sade ve sakin ol
Tepeden bakma hiç
mütevazilik parayla satılmaz evlat!
ama kıymetlidir!
Hayatı baktır gözlerine

Mesela Dareyn’i bir olgunlukta ol
Hem bu dünya
hem de öteki dünya için!
ikisinin arasında ki bu yolda
Bir var bir yok değilmisin
Geceyi gözlerine yaklaştır
Gündüzü hayran et kendine
ağaçları ellerine dokundur
Seni yedi renkli gök kuşağına götürsün
Bir yıldızla konuş
hayal kur
Cenneti düşle
Işık hiç sönmeden yansın gözlerinde

doğayı yürüt peşinden,
Ak benekli kuşları
çiçek açan ağaçları
koyunu kuzuyu
Envai renkte bitkileri
Yediveren gülleri,
salkım salkım sallanan erguvanları
çiçeğe aşina arıları
hatta karıncanın öbeğine misafir ol
seyrettirir kendine onları çünkü yük taşırlar her zaman
yoksa meşgul olup bakmazlar sana

su üstünde yüzen bir nilüfer çiçeğine merhaba de
sana suyun belini nasıl tuttuğunu göstersin
Hele amber kokulu fesleğene dokun
okşa bir saçlarını
Hemen karşılar mis kokusu ile

Ve yahut bir denize uzan bir uçtan bir uca bakmanın
gök yüzü kadar huzurlu olduğunu anla

Suların ellerini öp
Ağustos’ta buz zemheride sıcak dokunur dudakkarına

Bir köy tandırında çökelikli çörek ye
kokusunu sindir içine

Ne çok şey var değil mi?
Düşünsene çam ağacının dalına salıncak kurduğunu
Ninni çalar
avutur seni bebek gibi

Bir yokuşu davran çık tepeye
Neler sunar gözlerine gör beni dercesine

Bir ağacın sırtına yaslanıp dinlen gölgesinde
Ateşin gözlerine bak
Yıldızlara yaklaş
Gündüz güneşi gece ayı selamla
Ve yahut
Ay ışığında cırcır böceklerinin orkestrasını dinle
Bir buğday ekili tarlada başakların hu çekişini seyret
Karanlık kavuşurken yarasaların telaşını
Daha hangisini söyleyim

Bir bebeği kokla
Gıdısını öp
Gülüşüne yaklaş
Bir kelebeğin renklerine bak iki kuşun aşkını seyret
Ne kadar çok değil mi ?
farkındamısın bilmiyorum
Sev sevebildiğince
Sev sevmekten vazgeçme.

Leyla yıldırım