En seçkin yeşilliğin üstüne özlemle
Yağıyor tarihin tülbentinden süzülüp
Yağmur işte hüznü kalbimle örtülüp
Bursa’nın gök avizesinden gönlümle
Görenlere armağan
İnciden inciden

Çözülüyor, dağılıyor
Ruhumun hassas dalına iniyor yağmur.
Yemyeşil yamaçlara yağan
Yeğin, yiğnik, yoğun ve yüklü bu yağmurun
Serinliği siniyor tenime yavaşça
Geçmiş yıllarıma göndermeler yaparak
Kendi üniversiteli, ruhu liseli Hayrani’nin
Bursalı platonik aşkının hatıralarında
Yeniden yeniden

Gördüm, emsalsiz ve büyülü rüyâları
Her gün yârin güzelliğini
Ayrı ayrı bezeyen
Kalbime nakşeyleyen
Ab-ı hayat rüyâları
Nice zaman.
Boşuna doğmamış Bursa’dan
Önceden önceden

İnce, şeffaf temiz ve beyaz bir
Örtüyle yüreğimde gizlenmiş
Güzelliği ebediyete işlenmiş
Güzelliği gözlerimle nikâhlı
Melek’in yüzündeki nur
Gizli ve korkak bakışlarıma işlediği tılsım
Işır mı bir daha gözlerime
Mest eder mi hayranlığımla beni
Bir daha güzel kadehinden sunar mı Bursa?
Maviden maviden

Emsalsizliğine rüyâlarımın
Kanat açmaya yaralı ve örseli
Yılların tükettiği heder
Çoğu keder ömrümle
Bulacakmış gibi o saflığı
En derin hayranlığı
Bakışlardaki berraklığı
Ve en büyük salaklığı, korkaklığı
Yaşatmak için bir daha ruhumun kaybolmuş
Karanlık dehlizlerinde yağıyor
Dolaşmak ve şifa sunmak istercesine dostane
Hürmet ederek bu misafirine
Derinden derinden

Tanrısal güzelliktir ruhuma dolan
Yağmurlu gökler gözlerime derman
İçten davetine yemyeşil ağaçların
İliğine dek sırılsıklam âşıkların
İcabet etmeye uca göklerden
İnce ince iner, birer birer
Gerdana dizilmesi gibi
Parlak mücevherlerin
Süsler yapraklarını ağaçların
Gözlerimle sözleşmişçesine
Yağar inciler
Yağar yüreğime
Niceden niceden

Yağıyor inciler
Bursa semalarından
Bir ölünün ardından
Dökülen gözyaşları misali
Ruhumun cenazesinde
Gizliden gizliden

Gelsin yağmurun buharı
Kaplasın yüzünü
Soluk versin kalbine
Tükenen sevdanın
Bilesin inadını
Açsın talihin önünü
Gör gününü ...

Muharrem Delibaş