Düşündüğümde seni, (düşünmesem de)
Göğüs derimin altında, sine denilen yerde
Sanki görünmez demir dişli bir tarak
Yukarıdan aşağıya doğru çiziyor kalbimi
Akmasa da kanım, bir hüzün dalgası
Gözlerime doğru hücum ediyor
Elimde olmaksızın
Öylece kalıyorum sana doymaksızın

Ramak kalıyor ağlamama
Bırakmıyorum kendimi duygu seline
Aynalara görünmeden
Bende beni bilmeden

Sustukça susasım geliyor
Sustukça seni söylüyorum içimden
Daha bir güzelleşiyorsun gözümde
Aşkın dal veriyor kalbimin köklerinde
Yaprak yaprak yeşeriyor duygularım

Yeter mi sonsuza dek bakmak
Doyumsuz güzelliğine
Kelimeler yetersiz derler, değil
Sığdıramıyorum ki seni bir yere

Hele sen, düştün ya gönlüme
Kuytu bir yere düşen güneş misali
Ve karanlığında akşamın siyahını gümüşleyen
Çehrenin utangaç kızıllığını yıldızlardan koruyan ay gibi
Denizin ruhunu gecenin siyahından kurtaran
Ateş rengi kuşanmış yakamoz gibi…

Sen varken gölgesi evrene eş
Seninle yaşar kalbim seninle açar çiçek
Görmesen, duymasan bilmesen bile
Seninle doğar güneş

Muharrem Delibaş