cennetin tarifi gibiydi aşk
üstelik ölmek de gerekmiyordu girebilmek için

anlata anlata bitiremiyordu olanlar

benim neyim eksik dedim kendi kendime
kalbim var
gözlerim
ellerim
yani tastamam hazırdım aşk için


sonra yalnız olduğuna kanaat getirdiğim bir kadının menziline girdim
döndüm dolaştım etrafında
bekledim ki olsun


baktım olmuyor
olur musunuz dedim


ne olur muyum pardon deyince
anladım
olmayacak duaya el açmanın lüzumu yok
hem ne o öyle dilenci gibi


peki cennete giden yol neresiydi
yürüdüğüm hiçbir yol tabelasında adı geçmiyordu aşkın


bir deneme
iki deneme
üç ses
kontrol

derken o çıktı karşıma

tam da böyle cennetten umudu kestiğim an

olur musunuz dedi
olurum tabi dedim hiç düşünmeden


meğer ölür müsünüz demiş
pardon da ne için dedim


benim için deyince durdum
düşündüm
düşündüm


dedim ki yaşamak varken seni
ölmek niye ki hatun


ha dedim belli ki biri ölürüm demiş uğruna
ölmeyince ölecek birini arıyor aklınca


ah aşkım
sıra sana gelene dek bi bilsen
neler yaşadı bu aşkın


-da şiir romana dönecek yoksa
dilersen böyle kalsın...