Az önce sesinin kulağımdaki sevinciyle konuştum
Bir sevinin avuç içlerini öptüm
Alnında busesiyle gezen bir sevdayı kucakladım
Az önce,
Seni en baştan yazdım.


Ruhumun sayfalarında saklı bir gülü kokladım az önce
Kasım’ları on yediye bölen o hayali hatırladım
Yürümenin sonsuz huzurunu
Ve seninle yürümenin, gece mavisine benzerliğini anımsadım
Hepsini en baştan yaşadım


Saçlarımda bir yıldızdan kalan tozları savurdum
Tutulan dilek uğruna yok olan o yıldızı avuttum
Ve az önce hayal ettim geçip giden yılların bıraktığı izleri
Yeni hayaller kurdum, içinde seninle büyüdüm
Her birini en baştan pembe saksılarda büyüttüm


Sensiz başlayamadım yeni bir cümleye yine
Yeni bir şiire seni fısıldadım
Ellerimden bir yağmur yağdı beyaz hecelere
Şemsiyesi yine sen oldun
Ve güneşi sen oldun doğan günün
Karanlığın içindeki tek yıldız
Benim yıllar öncem sen oldun
Her birinde en baştan sana koştum


Sevgilim, az önce bir şiirde senin sesinle konuştum
Ellerimde kalem kokusuyla uyudum
Kalbinde yazısıyla gelen bir sevdayı kucakladım
Az önce,
Seni en baştan yazdım.


Büşra Nazlı
Ekim’2022