Engin denizlerde yok olmak gibiydi yaşamak,
Rüzgarı şakaklarında hissedercesine
Ve sonra kaderini anlamak
Semaya ağlayarak
En güzel günleri yazmak günlüğüne.

Dua etmek yaradana
Ve belki biraz isyan
Sonra köpürtürcesine boğazı
Salya sümük ağlamaktı
İstanbul’a bakmaktı saydam hislerle
Tadını bilmek soğuğun.

Kırlangıçlarla koşmaktı
Ve üstünden uçmak Galata’nın
İstanbul’a aşık olmaktı sonra
İzmir’de boyoz yemek
Ve dil öğrenmek gibiydi
Nereden başlayacağını bilmeden
Ama başladın mı bir sürü şey öğrenerek
Unutarak sonra
Dil öğrenmek gibiydi yaşamak.

Tortulu kağıtlara şiirler yazmaktı,
Hecelerden buketler toplamak
Cümleler kılmak ulvi kentlere onları
Özgürce dolaşmak satırlarda
Ve bazen düşüncesizce yazmak.

Ve bazen bencilce davranmaktı yaşamak,
Hırslı olmaktı, delicesine çalışmaktı
Kırmaktı bazen insanları
Kırılmaktı en orta yerinden
Düşüncesizce koşmaktı yolun ortasında
Ve arabanın camından bozkırı izlemek kadar
Sarıydı.

Unutmaktı
Unutulmaktı çoğu zaman
Ve bilememek hiç bir şeyi
Ama biliyor gibi görünmek
Bir başarıydı.

Elifnur Öztürk
02.10.2022