Dağınık kumlara çizdiğiniz harita,
Duvarımda asılı durmada hala....
Solmuş olmalı çoktan, elimizdekilerse,
Gizleyemem daha fazla, sevgili Guadanya....

Kalbim şimdi, kıyıya vurmadadır....
Şimdi kalbim, kıyıya vurmuş balina....
Bu belki son nefesi, kollarınızda,
Belki ilk nefesi, kimbilir Guadanya....

Kumsal kadar uzaksınız şimdi siz bana,
Şimdi siz bana, okul önlüğü gibi yabansı,
Gelgiti, koşup dönüşü rüyalarımda,
Dalgaların, size en yakın zamanlarım Guadanya....

Üfleyişi rüzgarın, sanmayasınız boşa,
’Siz’ olacak kadar uzaksınız şimdi bana, belki de daha fazla....
Ve her bir silkelenişi incir ağacının,
Yara açmada dilimde, hem ne çok, Guadanya....

Yo.... Buz tutmadı henüz, yurdum olan okyanus,
Dalgalar kıyıyı vurmadı daha....
Güneşin doğuşuna az zaman yok öyle ya,
Batışı güneşin, ne yeni, Guadanya....

Göğe atılan sular, karışıyor yine suya,
İlerliyor ağır ağır, zarif korsan gemisi,
Yaklaşmadadır sisler ardında pususever donanma,
Ne önemi var bunların, senin için Guadanya?...

İlişmedi bir kez olsun deniz anaları sana,
Deniz kestaneleri öyle çok dikenli ama,
Bunların, bütün bunların, gerçekten ne önemi var,
Bitmedi mi şöminede odunlar, Guadanya?...

Mahzun dursun çoğu vakit o zaman âmâ fener,
Ot bitsin, kuru kuru, kırıklı kayalarda,
Göğün, yerin, denizin söylediği insana,
Duyulmasın daha fazla, bundan böyle Guadanya!...

Bilinmesin notlu şişeler, defalarca saldığım suya,
Bakışın, sesin, gülüşün, bilinmesin yürüyüşün....
Bilinmesin, hep sır olsun, varlığın da yokluğun da,
Yakın olmaz benden uzak, kimseye, Guadanya....

Dağınık kumlara çizdiğiniz harita
Duvarımda asılı durmada hala
Solmuş olmalı çoktan, elimizdekilerse
Gizleyemem daha fazla, sevgili Guadanya....

Suya bırakın o balinayı, iyisi mi Guadanya,
Doğar yeniden ’siz’in ’sen’ olduğu yerde o....
Suya bırakın ellerinizi sevgili Guadanya,
Doğsun şimdiye dek ölmüş ne varsa....


Galatasaray Üniversitesi, İstanbul, 2002

Kaynak: Gezgin, U. B. (2007). Gezgin Şiirleri (2000-2005) [Gezgin’s poetry]. Lulu.